Over de tarot
De tarot is een uit oude tijden overgeleverd kaartspel, dat niet alleen een grote spirituele betekenis heeft, maar ook vrijwel steeds toepassing heeft gevonden als orakelspel.
De spirituele kant is van grote betekenis geweest voor die kringen die in mysteriescholen, loges en andere geheime genootschappen samenkwamen om oude symbolen en tradities te bestuderen.
Zij vonden in deze kaarten de basisstructuur van de mystieke inwijdingsweg.
Het relatief 'profaner' gebruik als orakel voor de vragen van alledag ligt aan de andere kant ten grondslag aan de brede belangstelling die de kaarten vroeger hebben gevonden en ook nu nog steeds genieten.

De opbouw van het kaartspel
Sinds ongeveer 1600 is de tarot in wezen verbreid in de vorm zoals we die tegenwoordig kennen.
Hij bestaat uit 78 kaarten, die in twee groepen verdeeld zijn: 22 kaarten van de Grote Arcana (Latijn voor 'geheimenissen' , enkelvoud: arcanum), ook wel troeven genoemd, en 56 kaarten van de Kleine Arcana.
De 56 Kleine Arcana zijn weer over vier kleuren verdeeld, zoals dat ook van andere wijdverbreide kaartspellen bekend is. Als kleur of reeks geldt hier het symbool dat alle kaarten van elk van de vier series gemeen hebben.
De symbolen van de tarot komen als volgt overeen met de tegenwoordige speelkaarten:

De tarotist
De betrokken personen bij het leggen en lezen (of duiden) van de kaart zijn de Tarotist en de vraagsteller.
De Tarotist legt en interpreteert de kaarten voor de vraagsteller. De Tarotist kan de kaarten voor de vraagsteller kiezen of haar/hem zelf laten kiezen.
U kunt aan de Tarot vrijwel alles vragen, in het bijzonder als de vragen beginnen met hoe, wanneer, waarom, wat of wie. Over innerlijke en uiterlijke omstandigheden, over valkuilen en te leren lessen. Vragen waarop alleen met een ja of nee kan volgen, zijn antwoorden die de Tarot niet kan geven.
Het lezen van de kaarten wordt gebruikt om antwoorden te krijgen op vragen van allerlei gebied. De antwoorden moeten leiden tot meer inzicht in onszelf en in de wereld om ons heen.